heyecan ustune / kirmizi deftere dun yazilanlar.

alisildik yerlerden gecerken, alisilmadik heyecanlar duymak guzel oluyor her zaman. heyecan yiyerek buyuyen bunyemiz her zamankinden fazla heyecanlaniyor alisilmadik durumlara. monotonluk da bu yuzden sikici geliyor.
insanlara; yapamadiklari seyleri yapmak, bazen yapmayacaklari bir seyi istemek, ya da daha once hic yapmadigi bir seyi denemek seklinde gosteriyor kendisini heyecan.
halbuki ben de su an hic olmadigim kadar heyecanliyim. ustelik ilk kez yaptigim ve daha once denemedigim bir sey degil vapurda yazmak. ayaklarimi demire koyup ruzgarin beni sogutusunu hissetmek bu 40 derecelik yaz gunu. ama heyecan var, garip. ve heyecanla buyuyen bir ben.
sonrasinda surprizler gelir heyecanlarin, mutlak bazi beklentiler vardir surprizlerde. heyecani kontrol altina alan bu minik beklentiler. surpriz gelir catar sonra, heyecan ortadan kalkar. cok garip bir seydir amacina ulasmis insaoglu. cok garip hem de.
04.08.2005

yeni bir sey.

bu yeni bir baslangic sayilir benim icin. ilk kez yazi yazmiyor olsam da, bunu ortalik bi yere de yazmiyordum dogrusu, genellikle siyah ya da yesil kapakli defterlerin arasinda kalan gunubirlik yazilmis yazilardi o yazilanlar. simdi buraya yazilacak olanlarsa; gunubirlik sikintilarin, gunubirlik huzunlerin, gerekirse gunubirlik neselenmelerin bit ve baytlar halindeki uzantilari olacak.
simdilik bu.
sifirlar ve birler.